Αγώνας ενάντια στις απολύσεις στο Δήμο Ευόσμου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 18 Γενάρη γίνεται η δίκη για την παράνομη και εκδικητική απόλυση των τριών συναδελφισσών του δήμου Ευόσμου. Οι συναδέλφισσες, συμβασιούχες, εργαζόμενες στη δημοτική επιχείρηση του δήμου, απολύθηκαν τον Ιούνη, ύστερα από εφτά χρόνια δουλειάς κι ενώ κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες!

Η απόλυσή τους έχει σωφρονιστικό, παραδειγματικό, εκδικητικό χαρακτήρα, επειδή οι συναδέλφισσες πάλεψαν μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες του σωματείου για το δικαίωμά τους στη μόνιμη και σταθερή δουλειά και διεκδίκησαν μαχητικά (με επίσχεση εργασίας) την καταβολή των δεδουλευμένων τους. (Οι συμβασιούχοι στο συγκεκριμένο δήμο παραμένουν απλήρωτοι).

Αγωνιζόμαστε μαζί με τις τρεις απολυμένες για τη δικαίωσή τους, για την ακύρωση της απόφασης του ΑΣΕΠ, την επαναπρόσληψή τους και την καταβολή των δεδουλευμένων τους.

Διοργανώνουμε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Ευόσμου μπροστά στο δημαρχείο την Τετάρτη 30 Δεκέμβρη στις 6 μμ. Νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας οργανώνεται την Τρίτη 5 Ιανουαρίου στις 6 το απόγευμα στην πλατεία Ευόσμου. Η παρουσία όλων μας, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στους πληττόμενους συναδέλφους, κρίνεται αναγκαία.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Δείτε φωτογραφίες απο την πορεία του Πολυτεχνείου το 2009 στη Θεσσαλονίκη

Δείτε τις φωτογραφίες πατώντας εδώ

Κάλεσμα συντονισμού...

Καλούμε κάθε μαθητή και μαθήτρια, μαθητική συλογικότητα, κίνηση, ομάδα κτλ. που θέλει να δράσουμε συντονισμένα φοιτητές - μαθητές μαζί με την υπόλοιπη νεολαία και τους εργαζόμενους ενάντια σε όσους 1 χρόνο μετά τη δολοφονία του Αλέξη συνεχίζουν να δολοφονούν τη ζωή μας...

Σε ανοιχτή συζήτηση - συνέλευση το Σάββατο 21/11 στο Πολυτεχνείο του Α.Π.Θ. στις 18:00...Διαδώστε το.

Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων
Φοιτητικών Συλλόγων Αρχιτεκτονικής, Φυσικού, Παιδαγωγικού, Χημικού, Τοπογράφων Αγρονόμων, Μ.Μ.Ε., Γεωλογικού, Πληροφορικής, Βιολογικού

http://sintonistikogs.wordpress.com

Εκδήλωση ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Θεσσαλονίκης

Κυριακή 15 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο
18.οο Εκδήλωση-συζήτηση με θέμα:
"Από το Πολυτεχνείο ως το Δεκέμβρη
Με την αριστερά της ανατροπής
Για τις νικηφόρες εξεγέρσεις του μέλλοντος"
ακολουθει προβολή της ταινίας: "ο Αγώνας" του Θ. Μαραγκού

Πολυτεχνείο 2009: Προκήρυξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την 36η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

Οι μεγάλες στιγμές της ιστορίας των αγώνων ενός λαού δεν μπαίνουν στα μουσεία, δεν μπορούν να μετατραπούν σε άψυχα «γεγονότα». Αντίθετα, αποτελούν έμπνευση και πλούτο για όλες και όλους εμάς που συνεχίζουμε να βαδίζουμε στον δρόμο της εξέγερσης και της αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Η ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται, όμως τα διδάγματά της εξέγερσης του Νοέμβρη παραμένουν τρομερά επίκαιρα.

Το Πολυτεχνείο δεν ήτανε γιορτή – ήτανε εξέγερση και πάλη ταξική

Πολλοί αναφέρονται με πραγματική συγκίνηση στο Πολυτεχνείο ως την κορύφωση του αγώνα ενός ολόκληρου λαού ενάντια στην μισητή δικτατορία των Συνταγματαρχών. Και πράγματι αυτό ήταν. Ήταν όμως ταυτόχρονα -όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλη κοινωνική έκρηξη- και μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο ριζικά διαφορετικές αντιλήψεις μέσα στο κίνημα και την Αριστερά. Από τη μια, αυτή που υποστήριζε ότι η μόνη «ρεαλιστική λύση» για την «επαναφορά στην δημοκρατία» είναι ο συμβιβασμός με την Χούντα και τους Αμερικάνους και η συμμετοχή της Αριστεράς στις ψευτοεκλογές που οργάνωνε το καθεστώς. Και από την άλλη, η αντίληψη ότι μόνο με την ανεξάρτητη από την Χούντα και συνολικά τις αστικές δυνάμεις λαϊκή πάλη, με την ανάπτυξη των αγώνων των φοιτητών, των εργατών και του συνολικότερου αντιδικτατορικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, με στόχο την ανατροπή της χούντας από την λαϊκή πάλη, μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα. Η μεγαλειώδης εξέγερση του Νοέμβρη απέδειξε πράγματι ότι όταν ο κόσμος μπαίνει σε κίνηση, ξεπερνώντας τις «υπεύθυνες» ηγεσίες που του συστήνουν «αυτοσυγκράτηση» και τον κατηγορούν σαν «προβοκάτορα» όταν δεν καταφέρνουν να τον ελέγχουν, μπορεί να γράφει ιστορία και να ανατρέπει τα πιο βίαια κι αντιδραστικά καθεστώτα.

Απ’ τον Νοέμβρη στον ... Δεκέμβρη

Η εξέγερση του Νοέμβρη κατάφερε να ξαναφέρει στην ημερήσια διάταξη τον αγώνα με προοπτική μια άλλη κοινωνία. Αμφισβήτησε συνολικά την ιμπεριαλιστική κυριαρχία και το μετεμφυλιακό καθεστώς τρομοκρατίας και φασισμού σε βάρος της Αριστεράς. Έφερε στο προσκήνιο το ριζοσπαστικό κίνημα της μεταπολίτευσης με το χτίσιμο των εργοστασιακών σωματείων, με το μαχητικό φοιτητικό κίνημα, με την ανάπτυξη μαχητικών αγώνων για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες κόντρα σε μια αυταρχική «κοινοβουλευτική δημοκρατία», την κυβέρνηση της ΝΔ, που διαδέχθηκε την Χούντα.

Τριανταέξι χρόνια μετά, ένα κόκκινο νήμα συνδέει τον Νοέμβρη του τότε με τους αγώνες των εργατών και της νεολαίας που συνεχίζονται σήμερα. Και όπως τότε, έτσι και σήμερα, στον «δικό μας» Δεκέμβρη, είδαμε από τη μια ένα ολόκληρο κίνημα να βγαίνει στους δρόμους και να παλεύει για να πέσει η κυβέρνηση των δολοφόνων και από την άλλη δυνάμεις που έδιναν όρκους νομιμότητας στο σύστημα μιλώντας για «δημοκρατική λύση μέσα από εκλογές» και «επαναστάσεις στις οποίες δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι»... Το ερώτημα παραμένει πάντα το ίδιο: με την δύναμη των εξεγέρσεων ή με τον συμβιβασμό; Με το αύριο της λαϊκής αυτενέργειας και δράσης ή με το «εφικτό» της καλύτερης διαχείρισης των μηχανισμών και των δομών του συστήματος; Συνδιαχείριση ή ανατροπή, μεταρρύθμιση ή επανάσταση;

Νέα κυβέρνηση – παλιά πολιτική

Χάρη στο Νοέμβρη και την πάλη του λαϊκού κινήματος μπορεί να μην βλέπουμε στρατιωτικές σχολές σε ασπρόμαυρες τηλεοράσεις να απαγγέλλουν εθνικοπατριωτικούς δεκάρικους. Βλέπουμε όμως τους κουστουμαρισμένους κυβερνήτες, τους επιχειρηματίες και τους γραφειοκράτες της ΕΕ να απολύουν από κοινού δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, να σπρώχνουν εκατομμύρια στην «ελαστική εργασία» και την «ελαστική ζωή», να επιβάλλουν την πιο βαριά λιτότητα και καταστολή, να βαθαίνουν τις ρατσιστικές πολιτικές, να καταστρέφουν την φύση για το κέρδος. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ξεκαθάρισε, μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ότι η πολιτική της κινείται στην ίδια κατεύθυνση με αυτήν της ΝΔ. Παρά τα μεγάλα λόγια, η πραγματικότητα είναι χιλιάδες απολύσεις «ελαστικά» απασχολούμενων, συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων που είχαν ξεκινήσει επί ΝΔ με κορυφαία περίπτωση αυτή του λιμανιού στον Πειραιά, αστυνομική «κατοχή» στα Εξάρχεια, προϋπολογισμός περικοπών και λιτότητας, διατήρηση του ρατσιστικού θεσμικού πλαισίου με υποσχέσεις για επιμέρους τροποποιήσεις, αυταρχική θωράκιση του κράτους (νέος Καποδίστριας), διατήρηση όλων των ταξικών επιχειρηματικών αλλαγών στην εκπαίδευση (Νόμος Πλαίσιο κολλέγια, βάση του 10), πλήρης ευθυγράμμιση με τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της Ε.ΕΝα τους σταματήσουμε! Παλέψαμε ενάντια στη ΝΔ, δεν θα ανεχτούμε την συνέχεια της ίδια πολιτικής! Κόντρα στην αδράνεια και την πλήρη ευθυγράμμιση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας με την κυβερνητική πολιτική να πάρουμε τους αγώνες και τα σωματεία στα χέρια μας και να στηρίξουμε όλες τις ανταρσίες που ήδη ξεσπάνε: των εργαζομένων στα stage και των συμβασιούχων για μονιμοποίηση ενάντια στις απολύσεις, των λιμενεργατών ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, των εκπαιδευτικών, των φοιτητών και μαθητών για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Να ξεδιπλώσουμε τους αγώνες μας ενάντια στο ρατσισμό για την νομιμοποίηση των μεταναστών και άσυλο στους πρόσφυγες, ενάντια στη καταστολή των δημοκρατικών ελευθεριών, το ΝΑΤΟ και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, την κλιματική αλλαγή και την καταστροφή των ελεύθερων χώρων. Αγώνες που για να νικήσουν πρέπει να ενώνονται σε ένα μεγάλο ποτάμι ανατροπής της νέας αυτής επίθεσης που φορτώνει την κρίση στους εργαζόμενους, να αμφισβητούν από αντικαπιταλιστική σκοπιά, τον πυρήνα της πολιτικής του κεφαλαίου, της ΕΕ των αστικών κομμάτων. Μέσα από τέτοιους αγώνες, θα μας βρούνε μπροστά τους και στις εκδηλώσεις για τον ένα χρόνο από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Ο κοινωνικός πλούτος ανήκει στους παραγωγούς του - Την κρίση να πληρώσουν οι καπιταλιστές

Ενάντια στις δικαιολογίες ότι η οικονομική κρίση πιέζει για νέες θυσίες, ότι χρειάζονται περικοπές δημόσιων δαπανών για να μειωθούν τα ελλείμματα κλπ, η απάντηση μας είναι μία: Δεν δημιουργήσαμε εμείς την κρίση, δεν θα την πληρώσουμε εμείς! Να την πληρώσουν αυτοί που την δημιούργησαν, οι κυβερνήσεις φιλελεύθερες ή κεντροαριστερές που ορκίζονταν τόσα χρόνια στο όνομα της ελευθερίας των αγορών, των ιδιωτικοποιήσεων, της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων. Ας κάνουν θυσίες όλοι αυτοί που έκαναν ...θεό τους το κέρδος, όχι εμείς!Ποτέ άλλοτε η ίδια η επιβίωση των ανθρώπων δεν δενόταν τόσο στενά, όσο σήμερα, με την ανάγκη μιας άλλης κοινωνίας. Δεν είναι ο συμβιβασμός με το κεφάλαιο και η λογική ενός «καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο», όπως υποστηρίζει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που θα λύσει τα κοινωνικά προβλήματα. Δεν είναι η διαρκής κοινοβουλευτική ενίσχυση του ΚΚΕ και η προοπτική του καταπιεστικού «υπαρκτού σοσιαλισμού» των Ανατολικών καθεστώτων που μπορεί να συνεγείρει στην πάλη για μια άλλη κοινωνία.

Η μόνη ρεαλιστική απάντηση στη σημερινή, βαθιά, ιστορική κρίση του καπιταλισμού είναι η ταξική και αγωνιστική συγκρότηση των δυνάμεων της εργατικής τάξης με στόχο την ανατροπή του και την οικοδόμηση μιας κοινωνίας στην βάση της κοινωνικής ιδιοκτησίας, της εργατικής δημοκρατίας και εξουσίας, της κάλυψης των ανθρώπινων αναγκών, της αρμονικής σχέσης με την φύση, η πάλη για μια νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική.



Αυτός είναι για μας, για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο σημερινός δρόμος του Νοέμβρη.

Ελάτε να τον βαδίσουμε μαζί!

Ήρθε η ώρα να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενάντια στις παρελάσεις !

Οι παρελάσεις με τις οποίες «κορυφώνονται» οι εκδηλώσεις εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου και φέτος καλούνται να ενισχύσουν μετεκλογικά την κλονισμένη ιδέα της «ισχυρής Ελλάδας». Η προηγούμενη κυβέρνηση του Καραμανλή προσπάθησε επανειλημμένα να τυλιχτεί τη γαλανόλευκη και να προβάλλει τη σθεναρή στάση της για το «όνομα της Μακεδονίας», ώστε να αποπροσανατολίσει την οργή της νεολαίας και των εργαζόμενων για τη συνεχιζόμενη επίθεση στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, στην ίδια μας τη ζωή. Ταυτόχρονα, προωθούσε τα σχέδια για υποχρεωτική στράτευση των μαθητών στα 18, αμέσως μετά το σχολείο, για να ξεχάσουν οι μαθητές εμπειρίες, όπως οι καταλήψεις και η εξέγερση του Δεκέμβρη και να μπουν, όσοι μπουν, στο Πανεπιστήμιο πειθαρχημένοι και χωρίς να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.



Η νέα κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου είναι δεσμευμένη στο ίδιο όραμα, όπως φαίνεται από την άρνησή της να δεχτεί τα αιτήματα των λιμενεργατών και να παραμείνει δημόσιο το λιμάνι. Την ίδια στιγμή συνεχίζονται αμείωτα, ανεξαρτήτως κυβέρνησης, οι πολεμικές δαπάνες για να ανταποκρίνεται η Ελλάδα στο «διεθνή ρόλο» της στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Τα χρήματα που δε δίνονται για τις ανάγκες μας στην παιδεία, την υγεία, την κοινωνική ασφάλιση, ξοδεύονται για εξοπλισμούς και συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και την κατοχή χωρών όπως το Αφγανιστάν, ενώ οι βάσεις στη Σούδα και το Άκτιο εξακολουθούν να αποτελούν ορμητήριο για όλες αυτές τις πολεμικές επιχειρήσεις. Τα τανκς και τα αεροπλάνα που «θα καμαρώσουμε» στη στρατιωτική παρέλαση είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα μιας πολιτικής που προωθεί όσο μπορεί την οικονομική επέκταση των ελληνικών επιχειρήσεων στα Βαλκάνια. Η στρατιωτική ετοιμότητα πάει χέρι-χέρι με τα 28 δις Ευρώ που προσφέρθηκαν στις ελληνικές τράπεζες που εξορμούν στο εξωτερικό και στο εσωτερικό και οι οποίες ποτέ βέβαια δε μας έδωσαν μερίδιο απ’ τα κέρδη τους...



Αντίστοιχα, η μαθητική παρέλαση είναι επί της ουσίας μια μιλιταριστική εκδήλωση: η προβολή της «εθνικής ενότητας» έχει σαν στόχο την παρουσίαση μιας γενιάς ετοιμοπόλεμης απέναντι στους «εχθρούς του έθνους», εσωτερικούς ή εξωτερικούς. Γι’ αυτό το λόγο οι Ψωμιάδηδες και οι Καρατζαφέρηδες είχαν φρίξει με την ιδέα ότι «ξένοι» μαθητές θα έκαναν παρέλαση με την ελληνική σημαία, σιωπούν όμως για γεγονότα όπως ο θάνατος του Πακιστανού μετανάστη από βασανιστήρια αστυνομικών στις 9 Οκτώβρη στο Αστυνομικό Τμήμα Νίκαιας στην Αθήνα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην Ελλάδα οι παρελάσεις καθιερώθηκαν πριν από 70 χρόνια από το δικτάτορα Μεταξά, θαυμαστή της πειθαρχίας της χιτλερικής νεολαίας...



Είναι απολύτως απαράδεκτο η άρνηση των μαθητών να συμμετάσχουν στις παρελάσεις να συνεπάγεται απειλές, κυρώσεις κι αποβολές. Το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να παλέψει για την κατάργηση ενός θεσμού που στόχο έχει τη συμβολική και πραγματική υπόκλιση στην πολιτική, στρατιωτική κι εκκλησιαστική ηγεσία και την πειθάρχηση της νεολαίας, αναπαράγοντας μάλιστα ένα πλήθος ψευτο – αντιθέσεων και ρατσιστικών διαχωρισμών μεταξύ των μαθητών («άριστοι» - «κακοί», ψηλοί – κοντοί, έλληνες – ξένοι κ.ο.κ.). Σε τελική ανάλυση, η επιβολή της στολής, της ομοιομορφίας, τα εμβατήρια και ο στρατιωτικός βηματισμός όχι μόνον δε συμβάλλουν στη διαμόρφωση ιστορικής συνείδησης, αλλά αντίθετα καλλιεργούν την ξενοφοβία, την υποταγή, αλλά και το ξαναγράψιμο της ιστορίας με τις αντίστοιχες δόσεις εθνικισμού και πατριωτικού «φρονήματος».



ΔΕ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΣΟΥΜΕ - ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:



· Να καταργηθούν οι παρελάσεις.

· Απόσυρση των σχεδίων για υποχρεωτική στράτευση στα 18.

· Λεφτά για παιδεία – υγεία - εργασία κι όχι για τους εξοπλισμούς, την αστυνομία και τις τράπεζες.

· Να γυρίσει πίσω ο ελληνικός στρατός από Αφγανιστάν, Κόσσοβο και όλα τα πολεμικά μέτωπα.

Αφίσα ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. για τις παρελάσεις